احتمال مشترک زنجیره ای از صداها، تصویرها_ صحنه هایی تمام و نیمه تمام_ و به نوعی پیوستگی های جهان گیر را به اشتراک می گذارد. نقاشی هالایه به لایه، کادر به کادر و برش به برش، از شخصی به عمومی روایت می شوند. تصاویر در سادگی و وضوح ظاهری، امکان ابهام در قبل و بعد را وانمی نهد و به گونه ای فراتر از قاب اثر، در جهات مختلف امتداد آن را می توان پی گیر شد. این نقطه مکانی است که انگاره ی عمومی شده به اشتراک گذارده می شود؛ احتمالی است از سرخوشی ها و هم نشینیِ دیگر طعم .
نمایشگاه انفرادی احتمال مشترک بهمن 1398 در گالری ویستابرگزار شد.